Jarenlang twijfelde ik over mijn relatie
Iedere stap richting een 'echte' relatie was spannend voor mij: het officieel maken van de relatie, elkaars ouders ontmoeten, samen gaan wonen. Zij had het plaatje heel helder voor zich. Ik had geen idee.
Het was vermoeiend om bij iedere stap voorwaarts die twijfel weer te voelen. Ik wist het vaak niet, voelde me gevangen of vast zitten. Het was nooit 100% "yes, hier wil ik voor gaan".
Op zoek naar antwoorden, besloot ik een week op trektocht te gaan met een groep mannen in de Zweedse natuur. Er kwam ruimte voor alles wat ik jaren lang onderdrukt had. Aan een meer, met niemand om me heen, schreeuwde ik het uit: "Altijd maar voor anderen". Woede en verdriet kwamen omhoog. Na die week voelde het alsof er een last van mijn schouders was gevallen. Helemaal geïnspireerd gooide ik de boeg om: ik verliet de IT en ging me verdiepen in lichaamswerk, systemisch werk en volgde een opleiding tot wildernisgids.
Nu begrijp ik waar die twijfel vandaan kwam. De oorzaak van mijn gedrag lag veel dieper dan ik dacht. Door dit aan te kijken kwam de kracht om het juiste te doen: elkaar los laten als partners. De liefde tussen mij en haar is er nog steeds, maar op vriendschappelijke basis.
In mijn huidige relatie ervaar ik meer vrijheid dan ooit. Er is een volwassen vorm van liefde en gelijkwaardigheid. Zij is een mede avonturier, iemand die helemaal bij me past.
Er is één les cruciaal gebleken om stabiel en vrij in een liefdevolle en gelijkwaardige relatie te blijven: de volledige verantwoordelijkheid voor mijn eigen aandeel in de relatie nemen en de verantwoordelijkheid voor haar aandeel bij haar te laten.
Dit ging namelijk niet over haar. Dit ging over mij.
En waar ik generatiegenoten mee zie worstelen in relaties die zich plooien naar de verwachtingen van hun partner, dat gaat net zo min over die partners maar over henzelf.
De blauwdruk voor liefde en relaties heb je vroeg in je jeugd geleerd. De manier waarop is niet altijd helpend als basis voor gelijkwaardige relaties later in je leven. Wil je echt een relatie hebben waar jij je vrij in voelt, heb je die blauwdruk te herprogrammeren. En eerlijk: Dat gevangen voelen, dat vast zitten, heeft niks met haar te maken. Je zit niet gevangen. Je laat je gevangen houden. Dat statement omarmen geeft kracht: de sleutel ligt namelijk bij jou. Niet bij haar.
Wil je weten wat ik voor jou kan betekenen?
Stuur me een berichtje
of boek een gratis sessie 👉
Wat feitjes over mij:
- Mijn vader is geboren in Indonesië en mijn moeder in Limburg. Ik spreek het Venloosch dialect; van het Indonesisch alleen (nog) de woorden die met eten te maken hebben. In Nederland voel ik me thuis; In Indonesië wil ik begraven worden (en ben daar nog nooit geweest).
- Mijn huis staat op wielen: ik woon in camperbus "Billy Benz" (Mercedes Sprinter voor de liefhebber). De winterse kou in de bus gaat me goed af; zes jaar lang ben ik maandelijks met mijn vrienden in een ijsbad gestapt.
- In de natuur vind ik rust en avontuur. Ik slaap het liefst buiten onder een zeiltje en liep ooit het Pieterpad (500 km in 20 dagen). 's Avonds kijk ik liever naar een kampvuur dan naar een scherm. Het is niet alleen maar outdoor; slenteren door steden en dorpen vind ik heerlijk en dan kan ik enorm genieten van een goede cappuccino en lekker eten.
- Een van mijn nieuwjaarsvoornemens was om meer alcohol te gaan drinken. Ik was een tijd gestopt maar ik ging lijden onder het dogma. Nu voel ik voordat ik ga drinken of eten mijn lichaam en doe dat wat voedend is (en dat lukt nog niet altijd even goed).
- Ik ben niet van de boeddhisten maar als mijn vriendin op het punt staat een mug te elektrocuteren doe ik nog wel een gebedje.
