Ik voelde me gevangen in mijn eigen leven
Ik zat vast in mijn relatie. Wat ik later leerde kennen als bindingsangst voelde toen als permanent twijfelen, nooit weten, nooit verder komen. En in mijn werk voelde ik geen voldoening meer. Ik zat in de IT, deed mijn best, maar iets klopte er niet. Ik voelde me gevangen.
Het was vermoeiend om dat gevoel mee te dragen. Ik wist het vaak niet, voelde me gevangen of vast zitten. Het was nooit 100% "yes, hier wil ik voor gaan".
Op zoek naar antwoorden, besloot ik een week op trektocht te gaan met een groep mannen in de Zweedse natuur. Er kwam ruimte voor alles wat ik jaren lang onderdrukt had. Aan een meer, met niemand om me heen, schreeuwde ik het uit: "Altijd maar voor anderen". Woede en verdriet kwamen omhoog. Na die week voelde het alsof er een last van mijn schouders was gevallen. Helemaal geïnspireerd gooide ik de boeg om: ik verliet de IT en ging me verdiepen in lichaamswerk, systemisch werk en volgde een opleiding tot wildernisgids.
Ademwerk leerde me mezelf te reguleren en aanwezig te zijn. Om te voelen wat er is, zonder er meteen iets van te maken. Voor iemand die jaren in zijn hoofd leefde was dat een openbaring.
Familieopstellingen en systemisch werk leerden me iets anders: context. Gedrag, patronen en gevoelens staan bijna nooit op zichzelf, ze hebben wortels in iets groters. Je familie, je systeem, je plek in het geheel. Dat inzicht bracht mij een diepe verbinding met het leven.
Ik ben geïnspireerd door de Tao: leren leven vanuit je natuurlijke staat. Wanneer je mee leert buigen met het leven zul je veel meer rust, vrede en voldoening ervaren.
Innerlijke rust door bewustzijnsontwikkeling
Ik begeleid processen waardoor je dichter bij jezelf komt. Dat doe ik voornamelijk met systemisch werk en lichaamswerk. Om uiteindelijk jou dichterbij te brengen bij het mooiste wat er is: diep contact met jezelf en met het leven.
Wil je weten wat ik voor jou kan betekenen?
Stuur me een berichtje 👉
Wat feitjes over mij:
- Mijn vader is geboren in Indonesië en mijn moeder in Limburg. Ik spreek het Venloosch dialect; van het Indonesisch alleen (nog) de woorden die met eten te maken hebben. In Nederland voel ik me thuis; In Indonesië wil ik begraven worden (en ben daar nog nooit geweest).
- Mijn huis staat op wielen: ik woon in camperbus "Billy Benz" (Mercedes Sprinter voor de liefhebber). De winterse kou in de bus gaat me goed af; zes jaar lang ben ik maandelijks met mijn vrienden in een ijsbad gestapt.
- In de natuur vind ik rust en avontuur. Ik slaap het liefst buiten onder een zeiltje en liep ooit het Pieterpad (500 km in 20 dagen). 's Avonds kijk ik liever naar een kampvuur dan naar een scherm. Het is niet alleen maar outdoor; slenteren door steden en dorpen vind ik heerlijk en dan kan ik enorm genieten van een goede cappuccino en lekker eten.
- Een van mijn nieuwjaarsvoornemens was om meer alcohol te gaan drinken. Ik was een tijd gestopt maar ik ging lijden onder het dogma. Nu voel ik voordat ik ga drinken of eten mijn lichaam en doe dat wat voedend is (en dat lukt nog niet altijd even goed).
- Ik ben niet van de boeddhisten maar als mijn vriendin op het punt staat een mug te elektrocuteren doe ik nog wel een gebedje.
